Assdance

Η ανάγκη μου για επιπλέον χρήματα με έκανε να αναζητήσω μια δεύτερη δουλειά. Κινήθηκα σε όλους τους χώρους που μπορούσα να αναδείξω τα ταλέντα μου, αλλά κατόπιν διαπίστωσα πως δεν έχω πολλά...! 'Έτσι, αναγκάστηκα να συμβιβαστώ με τη θέση που μου προσέφεραν σε μια οικοδομή. Δεν ήταν το καλύτερο μου, αλλά αν μη τι άλλο μου δινόταν η ευκαιρία να ερμηνεύω τραγούδια του Παπαμιχαήλ στον φίλο μου το Μάνθο, ο οποίος με χειροκροτούσε τινάζοντας την φράντζα απ' την ξανθιά του περούκα με νάζι.

Τα λεφτά ήταν σχετικά καλά και είχα αρχίσει να συνηθίζω στη νέα μου δουλειά, όταν ζήτησε να με δει το αφεντικό. Με λόγια κοφτά μου ανακοίνωσε πως δεν έχω θέση εδώ και πως απολύομαι. Όταν αδικημένος ζήτησα για μια πιο σαφή εξήγηση, μου έδειξε το Μάνθο, τον οποίο είχα βάλει να στέκεται με το εσώρουχο και με μια στάμνα σε στάση προσοχής, και τον ασβέστωνα προκειμένου να δώσω μια νότα Αρχαίας Ελλάδας στο μεταμοντέρνο ετούτο κτίσμα.

Αγανακτισμένος που ο πολιτισμός της χώρας πάει απ' το κακό στο χειρότερο και απογοητευμένος που έχασα κι αυτή τη δουλειά, αποχαιρέτησα το Μάνθο και επέστρεψα σπίτι...

Δεν είχα διάθεση να αλλάξω και έτσι έμεινα με το ξεχειλωμένο μπλουζάκι που φορούσα στην οικοδομή. Κάθισα στον καναπέ και βάζοντας το χέρι μου στο μπατζάκι του παντελονιού μου, τράβηξα το λάστιχο και έβγαλα με μια κίνηση το εσώρουχο μου...

Έπρεπε να σκεφτώ σοβαρά τι θα έκανα στη ζωή μου. Όσο κι αν απογοητεύτηκα ήξερα πως κατά βάθος η οικοδομή δεν ήταν για μένα. Εγώ είχα άλλα όνειρα... Μεγάλα... Φαντασμαγορικά... Με θέαμα και φώτα... Εγώ είχα όνειρο... τον χορό!!!

Στο παρελθόν είχα ασχοληθεί σοβαρά με τον χορό παρακολουθώντας μαθήματα κλασικού και τζαζ. Για την ακρίβεια, ...δυο μαθήματα. Ενδεχομένως να είχα κάνει και τρίτο, αλλά η καθηγήτρια με έδιωξε απ' την τάξη όταν σε μια πιρουέτα είχα χαστουκίσει μια συμμαθήτρια - η οποία έτυχε να είναι και η κόρη της.
Ήταν η τελευταία φορά που είχα ασχοληθεί με τη μεγάλη μου αυτή αγάπη. Μου είχε τσακίσει τα φτερά με τα σκληρά της λόγια η καθηγήτρια που με είχε κάνει να φοβάμαι πως δε θα καταφέρω να χορέψω ποτέ ξανά... τ' άκουσες; ποτέ... (κλάμα)!

Το ίδιο βράδυ ξάπλωσα από νωρίς και δε με έπιανε ύπνος. Άρχισα να ξεφυλλίζω ένα βιβλίο του Paolo Coelho που βρήκα στη βιβλιοθήκη μου. Και τότε ήταν που διάβασα μια φράση που με έκανε να γουρλώσω τα μάτια μου από ενθουσιασμό και ένιωσα να σκιρτίζει μια ελπίδα στην καρδιά μου. Ήταν μια φράση που με έκανε να πιστέψω πως όλο το σύμπαν θα συνωμοτούσε για να πραγματοποιήσω το όνειρο μου. Συγκεκριμένα έγραφε: "Αν ψάξεις στην τσέπη σου και βρεις ένα στυλό, κατά πάσα πιθανότητα είναι δικό μου, γιατί έχασα ένα στυλό."

Το επόμενο πρωί σηκώθηκα σχεδόν απ' τα χαράματα με τη διάθεση πως μπορώ να κατακτήσω τον κόσμο! Φόρεσα το πιο στενό παντελόνι μου και έκοψα τα μανίκια απ' το πουλόβερ μου για να τα φορέσω στις γάμπες μου.

Boomp3.com

Στάθηκα στη μέση του σαλονιού και άρχισα να χορεύω με πάθος. Τα πόδια μου έκαιγαν από την ένταση και το ρυθμό. Δεν το πίστευα. Ύστερα από τόσα χρόνια και... χόρευα! ΧΟΡΕΥΑ!!!

Λίγες μέρες αργότερα ήρθε ένας φάκελος σπίτι που απ' έξω έγραφε το όνομα μου. Με μανία έσκισα το φάκελο και έσπευσα να δω τι γράφει. Ήταν ο λογαριασμός του ΟΤΕ.
"Αυτό ήταν... δε μπορεί παρά να είναι καρμικό" σκέφτηκα, αφού θα έμενα άφραγκος αν δεν κυνηγούσα τον στόχο μου.

Ετοιμάστηκα και πήγα στην οντισιόν που γινόταν λίγα στενά απ' το σπίτι μου. Ζήτησα απ' το Μάνθο να με συνοδέψει, αλλά είχα ξεχάσει να τον ξεπλύνω απ' τον ασβέστη και είχε κοκαλώσει σπίτι του. Δεν το άφησα να με επηρεάσει Πήρα μια βαθιά ανάσα και μπήκα στην αίθουσα.

Απέναντι μου καθόντουσαν οι κριτές σε ένα ξύλινο τραπέζι. Προσπάθησα να τους φανταστώ με τα εσώρουχα για να μου φύγει το άγχος, όταν παρατήρησα πως η μεσαία κριτής με το στράπλες σουτιέν και το δαντελένιο άσπρο βρακί, ήταν η καθηγήτρια μου. Αδυνατούσα να το πιστέψω. Δε μπορεί να συνέβαινε αυτό...
Έπρεπε να ξεκινήσω. Πάτησα το play. Ξεκίνησα να χοροπηδάω πάνω κάτω. Πήγα να κάνω μια τούμπα και έπεσα κάτω. Οι κριτές άρχισαν να μουρμουρίζουν κάτι...

Έκλεισα σφιχτά τα μάτια μου. Σκέφτηκα εμένα όσο ήμουν ακόμα μικρός να χορεύω... Σκέφτηκα τον Coelho... Σκέφτηκα τον ΟΤΕ... Σκέφτηκα πως μπορεί να βρέξει και δεν πήρα ομπρέλα...
Άνοιξα τα μάτια. Σηκώθηκα και ξεσκόνισα 2-3 χνούδια από πάνω μου. Ξαναπάτησα Play. Άρχισα να χορεύω με όλο μου το είναι. Έτρεχα, πηδούσα, κυλιόμουν, λαχάνιαζα, ξαναπηδούσα... Χόρευα! Έκανα το όνειρο μου πραγματικότητα. Το ζούσα!!!

Ετοιμάστηκα για το μεγάλο φινάλε. Με ένα σάλτο ανέβηκα στο τραπέζι των κριτών. Στάθηκα μπροστά στην καθηγήτρια μου. Τώρα θα την εντυπωσίαζα. Τώρα θα μετάνιωνε για τα όσα μου είχε καταλογίσει. Τώρα θα πίστευε σε εμένα. Τώρα... με αυτή μου την πιρουέτα...

Ακούστηκε ένα δυνατό "σπλατ" και ακολούθησε ένα γδούπος.
Με την πιρουέτα μου είχα κλωτσήσει την καθηγήτρια...

Έφυγα τρέχοντας απ' την αίθουσα. Βγήκα έξω και άρχισα να περπατάω με σκυμμένο το κεφάλι, όταν ένιωσα μια παρουσία δίπλα μου. Ήταν ο Μάνθος, κρατώντας τη στάμνα, ακόμα ασβεστωμένος. Είχε καταφέρει να έρθει!!!

Τον πήγα σπίτι και τον ξέπλυνα να μπορεί να κουνηθεί.
Λίγη ώρα μετά, του αφιέρωσα τον καλύτερο μου χορό πάνω σε μια καρέκλα και στο φινάλε, μου άδειασε όλο το νερό που είχε η στάμνα...

Sex and the Fiki...

Η Αθήνα τον Αύγουστο για ένα single-boy είναι υπέροχη πόλη γεμάτη επιλογές για να περνάς καλά με τον εαυτό σου. Πλέον όμως έχει μπει ο Σεπτέμβρης - κάτι που ακυρώνει όλα τα παραπάνω - και γι' αυτό έπρεπε πάση θυσία να βρω τον αληθινό έρωτα!

Αντ' αυτού, βρήκα τον Μανωλάκη! Είναι ο γιος του παπά της ενορίας μας, ο οποίος έχει μεγαλώσει πολύ ταπεινά και χειραγωγείται εύκολα. Σπάνια μιλάει και απλά στέκεται και κρατάει το πρόσφορο με σκυμμένο το κεφάλι...

"That'll do" σκέφτηκα και έσπευσα να πάρω τη γνώμη των φίλων μου. Στην πραγματικότητα είχα μόνο ένα φίλο διαθέσιμο, τον Μάνθο, (τον οποίο εγώ χαϊδευτικά φωνάζω Σαμ) ο οποίος έχει σύνδρομο τουρέτ και βρίζει ακατάπαυστα. Είχαμε κανονίσει να πάρουμε μαζί ...μπραντς και με περίμενε ήδη σε ένα τραπέζι για 4, με την 10χρονη μικρή του αδερφή και τη γιαγιά του.

Ευτυχώς, η γιαγιά έχει αλτσχάιμερ και αυτό δε μας εμπόδισε να μιλήσουμε ανοιχτά.

"Νομίζω πως είναι καιρός να αφήσω τα Manolo και να πιάσω τον Μανώλο", είπα.
Ο Μάνθος απλά έγνεψε λέγοντας "cock" ενώ η μικρή του αδερφή έβγαλε τους μαρκαδόρους της και χρωμάτιζε τη γιαγιά.

"Αλλά αν με αγαπάει αληθινά θα χρειαστεί να αλλάξει για μένα..." συνέχισα με τον προβληματισμού του σύγχρονου single-boy και βυθίστηκα στις σκέψεις μου...

Δυο ράις πούτινγκς, μια βρεφική κρέμα και 1 cockορα κρασάτο αργότερα (η γιαγιά τον λιμπίστηκε), το μεσημέρι με βρήκε να αφήνω ένα sexy μήνυμα στον τηλεφωνητή του Μανώλο για το που θα συναντηθούμε απόψε στο ραντεβού μας.

Βάφτισα την κουζίνα μου ντουλάπα (αντικειμενικά έχει τα περισσότερα ντουλάπια) και άρχισα να σκορπίζω τα ρούχα μου δεξιά και αριστερά μέχρι να βρω το ιδανικό συνολάκι γι' απόψε.

Ύστερα από 4 ώρες και 10 λεπτά, ήμουν fashionable late και έτοιμος! Με μεγάλα αέρινα βήματα άρχισα να τρέχω προς το εστιατόριο. Απ' έξω ακριβώς με περίμενε ο Μανώλος...
Στάθηκα 2 μέτρα μακριά του και του χαμογέλασα γέρνοντας το κεφάλι μου με νάζι προς τα δεξιά! ... Θα τρώγαμε σούσι!

Ο Μανώλος δεν είχε ξαναφάει ποτέ του σούσι και έτσι παρήγγειλα εγώ και για τους δυο μας. Παραξενεύτηκε όταν είδε το φαγητό μας αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να μπουκώσει 2 ρολά και να αρχίσει να μασάει, αφήνοντας με να μιλάω για τη στήλη μου (αυτή που στηρίζει το μπαλκόνι μου). Αρκετές μπουκιές αργότερα, θεώρησα πως η σχέση μας έχει περάσει σε άλλο επίπεδο και προσπαθώντας να το εκφράσω, ο Μανώλος άρχισε να ξεροβήχει και να βγάζει περίεργους ήχους - σα να αντιμετωπίζει πρόβλημα με το αναπνευστικό του.

"Ακόμα ένας άντρας με commitment issues" σκέφτηκα απογοητευμένος, αλλά όταν τον είδα να πρήζεται και να κοκκινίζει, υπέθεσα ότι τελικά μπορεί να φταίει κάτι άλλο... Αλλά τι;

... Αλλεργία στο φύκι!
Αυτό μας είπαν οι γιατροί στο νοσοκομείο και ο Παπα-Θωμάς με αγριοκοίταξε.
Το ραντεβού μου είχε αποτύχει. Στράφηκα προς την έξοδο και επέστρεψα σπίτι...!

Το βράδυ με βρήκε ξαπλωμένο μπρούμυτα στο κρεβάτι να δαγκώνω ένα μήλο και να προβληματίζομαι πληκτρολογώντας στο λαπ τοπ μου...

"When it comes to men... pos ksereis poios tha antidrasei arnitika se ena fiki kai poios tha sou prosferei ena kalo fiki-fiki?"

Ανασήκωσα τους ώμους μου...
"Ίσως την επόμενη φορά να πάμε για μπριζόλες..."
Ένα κύμα αισιοδοξίας με πλημμύρισε. Δεν είχα απογοητευτεί. Όχι όσο υπήρχε το Steaks and the City...

Boomp3.com

Τίτλοι Αρχής

Πριν μερικές μέρες αποφάσισα ότι πρέπει να βάλω σε τάξη τη ζωή μου...
Φόρεσα τις φαρδιές μου χειμωνιάτικες πιτζάμες, ανακάτεψα τα μαλλιά μου ώστε να δείχνουν αχτένιστα, έβαλα ένα πιροσκί πατάτας στο στόμα μου χωρίς να το μασήσω και πήρα αγκαλιά το κόκκινο ημερολόγιο μου...

Ημερομηνία: Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2008.
Όνομα: Ονειρο-παρμένος!
Σεξουαλικός προσανατολισμός: Ομοφυλόφιλος Ύψος: Ένα εβδομήντα-γκούχου...

Κιλά: φιουουουού ♪♪ (σφύριγμα)
Τσιγάρα: 1,5 πακέτο / ημέρα
Κατάσταση: Ελεύθερος.
Διαμονή: Με τους γονείς
Επάγγελμα: Υπάλληλος σε Video Club...


Ως εδώ ήταν! Είχα αποφασίσει να αλλάξω τη ζωή μου!!!

Δε θα ήμουν απλά ονειρο-παρμένος. Θα έκανα τα όνειρα μου πραγματικότητα!
Θα έβρισκα την αληθινή αγάπη. Ή τουλάχιστον ένα υποκατάστατο που θα μου κρατούσε συντροφιά μέχρι να έρθει η αληθινή αγάπη!
Θα μείωνα το κάπνισμα μέχρι να το κόψω τελείως.
Θα έβρισκα μια καλύτερη δουλειά και θα μετακόμιζα!

Έγραφα με μανία... ακουγόντουσαν όλα τόσο τέλεια. Με ενθουσίασαν τόσο οι αλλαγές που παρασύρθηκα και αποφάσισα να γίνω και ετεροφυλόφιλος. Ναι! Έχουν αντικειμενικά περισσότερες επιλογές. Και μάλιστα το πήρα θερμά. Αφού, όταν το έγραψα και στο χαρτί, κάπου μέσα μου ένιωσα πως ήδη αλλάζω... Έκλεισα τα μάτια μου και με φαντάστηκα δίπλα στην Audrey Hepburn να περπατάμε και να θαυμάζουν όλοι το στυλ μας... ή με την Barbra... Να τραγουδάμε μαζί το The way we were ενώ γουργουρίζω στη γούνα της... ή ακόμα και με τη Μιμή Ντενίση, να της κρατάω τα κοσμήματα και να τη φωνάζω "Θοδωρούλα μου" ...
Αλλά όταν επανήλθα από τη φαντασίωση, διαπίστωσα πως είχα ζωγραφίζει στο χαρτί 4 αστεράκια, 2 καρδούλες και ο τόνος που είχα βάλει στη λέξη "ετεροφυλόφιλος" ήταν ένα μικρό πέος.

...Who was i kidding?

Το ξανασκέφτηκα: Ας μην αλλάξω και τελείως...

Ας έκανα απλά δίαιτα...!

Μια νέα μέρα ξεκινούσε...
Ήταν το προσωπικό μου στοίχημα.
Μέχρι τα Χριστούγεννα, - αχ, ναι! - , όπου θα μουτζούρωνα το "ελεύθερος" και θα το διόρθωνα με το "hapilly in love..."

Έκλεισα το ημερολόγιο και ξάπλωσα ανάσκελα ενώ δάγκωσα το μολύβι μου με νάζι που δηλώνει πως το χάπι εντ με περιμένει!
Είχε απαίσια γεύση, αλλά διατήρησα την πόζα μου χωρίς να φανεί στη γκριμάτσα μου...
Άλλωστε άρχισαν να πέφτουν οι τίτλοι τέλους...
(για την ώρα!)

Boomp3.com